සප්තචාරි ජාතකය

සප්තචාරි ජාතකය

ඈත අතීතයේ, ඝන වනාන්තරයක, රජරට නමින් හඳුන්වන සරුසාර දේශයක, මනරම් නගරයක් විය. එම නගරයේ සිටියේ ධර්මිෂ්ඨ රජෙකුයි. ඔහු සිය රාජ්‍යයේ වැසියන්ට සාධාරණව හා යුක්තිසහගතව සැලකීය. රජුට සප්තචාරි නම් පුත්‍රයෙක් සිටියේය. ඔහු විද්‍යාව, කලා, ශිල්ප, සේනාධිපති ධුරය, ධර්මය, ධනය, සහ ගිහි ජීවිතය යන මේ සියලු අංශවලින් පරිපූර්ණ විය. ඒ නිසාම ඔහු සප්තචාරි යන නමින් හැඳින්විණි. ඔහු සිය පියාගේ අභාවයෙන් පසු රජ විය. ඔහු ධර්මයෙන් රාජ්‍ය පාලනය කළ අතර, ඔහුගේ නගරය සමෘද්ධියෙන් හා සතුටින් පිරී ඉතිරී ගියේය.

එක් දිනක්, රජු සිය අමාත්‍ය මණ්ඩලය සමග රාජකීය උද්‍යානයේ සැරිසරමින් සිටියේය. එවිට අහසින් ගමන් කරමින් සිටි එක් රහසක් රජුගේ ඇස ගැටුණි. එම රහස ඝන වනය තුළට ගිය අතර, රජු එය සොයා ගැනීමට නොඉවසිලිමත් විය. ඔහු සිය අමාත්‍යවරුන්ට කාරණාව පැවසීය. අමාත්‍යවරු රජුට අනතුරු ඇඟවූයේ, වනය තුළ අනතුරු රාශියක් ඇති බවත්, රජුගේ ආරක්ෂාවට සිටින පිරිස එයට ප්‍රමාණවත් නොවන බවත් ය. එහෙත් රජු සිය අධිෂ්ඨානයෙන් පසුබැසියේ නැත.

රජු සිය විශ්වාසවන්ත අසරුවෙකු සමග වනය තුළට පිවිසියේය. ඔහු රහස පසුපස ගිය අතර, ඝන වනය තුළ අතරමං විය. ඔහුට මාර්ගය අහිමි වූ අතර, කුසගින්නෙන් හා පිපාසයෙන් පෙළෙන්නට විය. ඔහුට මූලික අවශ්‍යතා සපුරාලීමට කිසිවක් නොලැබුණි. දින ගණනාවක් තිස්සේ ඔහු ආහාර හා ජලය නොමැතිව දුක් වින්දේය. ඔහු බලාපොරොත්තු අතහැර දමා, සිය ජීවිතය අවසන් වන බවට බියෙන් සිටියේය.

එකල, එම වනය තුළ මහා බෝසතාණන් වහන්සේ ඍෂිවරයෙකු ලෙස වැඩ සිටියහ. උන් වහන්සේ සිය ආධ්‍යාත්මික බලයෙන් රජුගේ දුෂ්කරතාවය දුටු සේක. බෝසතාණන් වහන්සේ රජුට පිහිට වීමට තීරණය කළහ. උන් වහන්සේ රජු වෙත ගොස්, ඔහුව සනසා, සිය ආශ්‍රමයට කැඳවාගෙන ගියහ. ආශ්‍රමයේදී, රජුට පිරිසිදු ජලය, පෝෂ්‍යදායී ආහාර, සහ සුවපහසු නවාතැන් ලැබුණි. රජුට සියලු දුක අමතක විය.

දින කිහිපයකට පසු, රජු සුවය ලබා, සිය සේනාවට නැවත පැමිණීමට සූදානම් විය. ඔහු බෝසතාණන් වහන්සේට සිය කෘතඥතාවය පුද කරමින්, තෑගි භෝග පිරිනැමීමට සූදානම් විය. එහෙත් බෝසතාණන් වහන්සේ සියල්ල ප්‍රතික්ෂේප කළහ. උන් වහන්සේ රජුට පැවසූයේ, සැබෑ ධනය යනු ධර්මය බවත්, සතුට යනු සන්සුන්කම බවත් ය. උන් වහන්සේ රජුට ධර්මය දේශනා කළහ. රජු බෝසතාණන් වහන්සේගේ දේශනාවලින් මහත් සේ ප්‍රබෝධයට පත් විය. ඔහු සිය ආපසු ගමන සඳහා සූදානම් වූ අතර, බෝසතාණන් වහන්සේට කෘතඥතාවයෙන් යුතුව ආශිර්වාද ලබා ගත්තේය.

රජු සිය රාජධානියට පැමිණ, සිය අමාත්‍යවරුන් සමග ධර්මයෙන් රාජ්‍ය පාලනය කළේය. ඔහු සප්තචාරි යන නාමය ධර්මයෙන් සපුරාලුවේය. ඔහු සිය ජීවිත කාලය පුරාම ධර්මය අනුගමනය කළ අතර, ඔහුගේ රාජධානිය සදාකාලික සතුටින් හා සමෘද්ධියෙන් පිරී ඉතිරී ගියේය.

කථාවෙන් උගත හැකි පාඩම්:

• අධිෂ්ඨානය සහ ධෛර්යය: රජුගේ අධිෂ්ඨානය සහ ධෛර්යය ඔහුව දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට උපකාරී විය.
• අනුකම්පාව සහ උපකාරය: බෝසතාණන් වහන්සේගේ අනුකම්පාව සහ උපකාරය රජුට ජීවිතය බේරා දුන්නේය.
• ධර්මයෙහි වැදගත්කම: ධර්මය අනුගමනය කිරීමෙන් සැබෑ සතුට සහ සමෘද්ධිය ළඟා කර ගත හැකි බව මෙම කථාවෙන් පැහැදිලි වේ.